14-3

หลายๆคนพูดถึงความรุนแรงที่อาจเกิดขึ้น บ้างก็ว่าฝ่ายหนึ่งนั้นจะเป็นผู้เริ่ม บ่างก็ว่าอีกฝ่ายจะเป็นผู้ก่อ แต่ว่าฝ่ายเหล่านั้นคืออะไร?

หลายๆคนว่าฝ่ายเหล่านั้นคือเสื้อสี บ้างก็ว่าตัวเองนั้นสีแดง บ้างก็ว่าตัวเองนั้นสีเหลือง บ้างก็ใส่สีให้คนอื่นอยู่เรื่อยไป

หลายๆคนว่าตัวเองนั้นเป็นกลาง แต่“ตรงกลาง”ที่ว่านั้นคือที่ตรงไหน?

ถ้าไม่รับการรัฐประหารจะเป็นแดงหรือไม่ ถ้าเขารับคตส.เขาจะเป็นเหล่ืองเสียเพียงใด เรื่องการเมืองที่ซับซ้อนนั้นยังมีตรงกลางอยู่จริงหรือ? หรือว่าการอยู่ตรงกลางนั้นคือการปฎิเสธความคิดทางการเมืองของตัวเอง

ความรุนแรงที่อาจเกิดคงไม่มีใครอยากให้มันเกิด แต่เรื่องนี้ซับซ้อนและยากเกินกว่าที่ใครจะควบคุม การเรียกร้องขอให้ต่างฝ่ายต่างไม่ใช้ความรุนแรงนั้นอาจไม่ได้ผล สิ่งที่อาจทำได้คือการเลี่ยงการเผชิญหน้า

การหลีกเลี่ยงฯนั้นแม้ทำได้หลายทาง แต่ผู้เริ่มการหลีกเลี่ยงฯนั้นก็อาจตกอยู่ในฝ่ายที่เสียเปรียบ อาจเพลี่ยงพล้ำไปในทางการเมือง ที่น่าสงสัยคือการหลีกเลี่ยงนั้นจะทำให้ยุติปัญหาได้จริงหรือไม่

ความขัดแย้งที่มีมานานนั้นมีต้นเหตุหลายๆเรื่อง และที่ใดมีเหตุที่นั้นก็ต้องมีผลของเหตุเหล่านั้น เพียงแต่ว่าเหตุนั้นคืออะไร?

หลายๆคนว่าเหตุนั้นเกิดเช่นนี้ บ้างก็ว่าเหตุเกิดเพราะเช่นนั้น เหตุของเราที่ไม่ลงกันนั้นคงไปไม่ถึงผลลัพท์ที่ลงตัว

หลายๆคนว่าเหตุนั้นซับซ้อนยากเกินกว่าที่จะแก้ไข ถ้าคิดเช่นนั้นผลลัพท์ที่อาจเกิด ก็ต้องเป็นสิ่งที่เราต้องยอมรับหรือไม่

หลายๆคนที่กล่าวมา ทั้งหมดล้วนมีความรู้สึก ทั้งหมดล้วนมีความคิด ทั้งหมดล้วนเป็นคนเหมือนกันใช่ไหม?

“เราจะทำอย่างไร” นี่คือคำถาม หรือเป็นเพียงความเชื่อ เชื่อว่าเราทำอะไรได้

หลายๆคนก็คงยังคิดกันต่อไป