Yearly Archives: 2010

เปรียบเทียบยอดผู้เสียชีวิตจากสถานการณ์นองเลือด เคยมีผู้พูดว่า เหตุการ “พฤษภาทมิฬ” หรือเหตการณ์สมัย พฤษภาคม ปีพ.ศ.2553 นั้นเป็นเหตุการณ์นองเลือดที่เลวร้ายที่สุดของประวัติศาสตร์ไทยสมัยใหม่ ซึ่งส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตเป็นจำนวนมาก ทว่าเมื่อเปรียบเทียบกับข่าวสถานการณ์การเมืองไทยในปัจจุบันแล้ว ผู้เขียนมาความสงสัยว่าเหตุการณ์นองเลือดในครั้งก่อนๆ กับเหตุการณ์ในปัจจุบันนั้นเหตุการณ์ไหน”เลวร้าย”กว่ากัน ในบทความนี้ได้ใช้ดัชนีวัดคือจำนวนผู้เสียชีวิต จำนวนผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์นองเลือดบางเหตุการณ์ที่ผ่านมาพร้อมสาเหตุและข้อมูลโดยย่อมีดังนี้ ตุลาคม พ.ศ. 2519 ยอดรวม 41 ราย [1] ฝ่ายรัฐบาล (ฝ่ายขวา): พรรคประชาธิปัตย์ (เสนีย์ ปราโมช, สมัครสุนทรเวช), กลุ่มลูกเสือชาวบ้าน, กลุ่มนวพล, กลุ่มกระทิงแดง, ฯลฯ ฝ่ายต่อต้านรัฐบาล (ฝ่ายซ้าย): นิสิต/นักศึกษา เหตุการณ์สำคัญ: การประท้วงต่อต้านฝ่ายขวาต่อการกลับมาของจอมผลถนอม กิตติขจร การกล่าวหาฝ่ายซ้ายว่าต้องการล้มพระมหากษัตริย์ การกล่าวหาฝ่ายซ้ายว่าเป็นคอมมิวนิสต์ พฤษภาคม พ.ศ. 2535 (พฤษภาทมิฬ) ยอดรวม 40 ราย [2] ฝ่ายรัฐบาล: “พรรคมาร” (พรรคสามัคคีธรรม, พรรคชาติไทย, ฯลฯ) ผู้ประท้วง: “พรรคเทพ” (พรรคความหวังใหม่, [...]

หลายๆคนพูดถึงความรุนแรงที่อาจเกิดขึ้น บ้างก็ว่าฝ่ายหนึ่งนั้นจะเป็นผู้เริ่ม บ่างก็ว่าอีกฝ่ายจะเป็นผู้ก่อ แต่ว่าฝ่ายเหล่านั้นคืออะไร? หลายๆคนว่าฝ่ายเหล่านั้นคือเสื้อสี บ้างก็ว่าตัวเองนั้นสีแดง บ้างก็ว่าตัวเองนั้นสีเหลือง บ้างก็ใส่สีให้คนอื่นอยู่เรื่อยไป หลายๆคนว่าตัวเองนั้นเป็นกลาง แต่“ตรงกลาง”ที่ว่านั้นคือที่ตรงไหน? ถ้าไม่รับการรัฐประหารจะเป็นแดงหรือไม่ ถ้าเขารับคตส.เขาจะเป็นเหล่ืองเสียเพียงใด เรื่องการเมืองที่ซับซ้อนนั้นยังมีตรงกลางอยู่จริงหรือ? หรือว่าการอยู่ตรงกลางนั้นคือการปฎิเสธความคิดทางการเมืองของตัวเอง ความรุนแรงที่อาจเกิดคงไม่มีใครอยากให้มันเกิด แต่เรื่องนี้ซับซ้อนและยากเกินกว่าที่ใครจะควบคุม การเรียกร้องขอให้ต่างฝ่ายต่างไม่ใช้ความรุนแรงนั้นอาจไม่ได้ผล สิ่งที่อาจทำได้คือการเลี่ยงการเผชิญหน้า การหลีกเลี่ยงฯนั้นแม้ทำได้หลายทาง แต่ผู้เริ่มการหลีกเลี่ยงฯนั้นก็อาจตกอยู่ในฝ่ายที่เสียเปรียบ อาจเพลี่ยงพล้ำไปในทางการเมือง ที่น่าสงสัยคือการหลีกเลี่ยงนั้นจะทำให้ยุติปัญหาได้จริงหรือไม่ ความขัดแย้งที่มีมานานนั้นมีต้นเหตุหลายๆเรื่อง และที่ใดมีเหตุที่นั้นก็ต้องมีผลของเหตุเหล่านั้น เพียงแต่ว่าเหตุนั้นคืออะไร? หลายๆคนว่าเหตุนั้นเกิดเช่นนี้ บ้างก็ว่าเหตุเกิดเพราะเช่นนั้น เหตุของเราที่ไม่ลงกันนั้นคงไปไม่ถึงผลลัพท์ที่ลงตัว หลายๆคนว่าเหตุนั้นซับซ้อนยากเกินกว่าที่จะแก้ไข ถ้าคิดเช่นนั้นผลลัพท์ที่อาจเกิด ก็ต้องเป็นสิ่งที่เราต้องยอมรับหรือไม่ หลายๆคนที่กล่าวมา ทั้งหมดล้วนมีความรู้สึก ทั้งหมดล้วนมีความคิด ทั้งหมดล้วนเป็นคนเหมือนกันใช่ไหม? “เราจะทำอย่างไร” นี่คือคำถาม หรือเป็นเพียงความเชื่อ เชื่อว่าเราทำอะไรได้ หลายๆคนก็คงยังคิดกันต่อไป